رویای جورج ار

جورج می دانست هر زمان که کسی هست را انکار می کرد، نیستی، اجبار، خیال پردازی و وحشت هایی که گرد می آمدند تا خلا را پر کنند، او را به تسخیر خودشان درمی آورند . اما خلا آن جا بود زندگی او فاقد واقعیت بود. تو خالی بود. رویا چیزی را خلق می کرد که نیازی به بودنش نبود، سست، فرسوده و هرز شده بود. اگر هستی این بود، شاید همان خلا بهتر می بود.