رساله راحه الارواح

راحت ارواح و سرور قلوب در ترانه ای است که نی خامه را در آهنگ ثنایش از دل بر آید. آسایش نفوس و رامش روان در نغمه که عندلیب ناطقه را در شاخسار حمدش از سینه در آید. آری، فسانه های عجب با شدم به یاد امافسانه ای که غم از دل برد فسانه توسا