عقلانیت و توسعه یافتگی ایران

دغدغه ی پیشرفت ، توسعه یافتگی و ثبات سیاسی ایران هم چنان ادامه دارد . تاریخ برای چیدن عوامل مناسب در کنار یکدیگر برای رشد و توسعه یک کشور عجله ای ندارد ؛ زیرا مبنای کانونی رشد و توسعه عقلانیت است و این متاع با سهولت به دست نمی آید . تاریخ غرب و اخیرا تاریخ پیشرفت آسیا معرف این واقعیت است که هیچ عاملی به اندازه « تولید »زمینه های عقلانیت اجتماعی و سیاسی را فراهم نمی کند. تولید به یک فرد،ملت و کشور، اعتماد به نفس می دهد ؛ مبنای حفظ هویت حفظ استقلال و حفظ فرهنگ بومی و مظهر قدرت است. تولید،نیروی محرکه تغییر است و دامنه ی فکر و مرزهای فهم پدیده ها را گسترش می دهد.
تولید زمانی جدی می شود که رقابت وجود داشته باشد . تولید موجبات نظم رفتاری نظم فکری و قاعده مند شدن زندگی را به وجود می آورد . افزایش کمیت و کیفیت تولید تا آنجا یک جامعه را به سوی پیشرفت و ثبات سوق می دهد که شرایط تامین امنیت داخلی امنیت ملی و حتی آزادی های مدنی و سیاسی را تسهیل نماید. مطالعه ی وضعیت اقتصادی و سیاسی چین ترکیه برزیل و کره جنوبی مصادیقی برای این نظریه فوق است.
آینده توسعه یافتگی ایران در گروی آموختن و به کار گرفتن تجربیات این گونه کشورهاست . الگوهای پیشرفت جهان شمول شده اند؛ تا حدی که کشورهای آسیایی ملاک و راهنما واقع شده اند ، بنابراین تعامل با جهان و بین المللی شدن راه و روش های پیشرفت ایران ،آینده ای مطمئن تر برای ایرانیان به ارمغان خواهد آورد.