اروس و تصویر: گفت وگو با آلن رب گری به درباره فیلم هایش

دهلیزهای بی انتهای زمان رویا؛ حالت های بی تحرک مجسمه وار افراد در محوطه باغی تشریفاتی؛ شخصیت های بدون گذشته و یا آینده که تنها در لحظه و یا برای لحظه ای وجود دارند؛ مرد نظاره گر از لابه لای کرکره هایی در استانبول در تصور شادخوارگی های دنیای بیزانس و متولیان حسود؛ خود رب گری یه در نقش کارگردان ترانس-اروپا-اکسپرس در راه آنتروپ به همراه تهیه کننده و دستیارش -کاترین رستاکیان، همسر خود رب گری یه- در حال ساخت دنیای داستانی که در آن امیال شخصیت اصلی از ساخت طرح داستان منحرف می شود؛ عقب گرد زمانیِ مرد تحت تعقیب سربازان آلمان نازی و خلق نقش خود به عنوان پارتیزان و قهرمان بومی که ممکن است خائن نیز باشد؛ دانشجویان بی حوصله ای که دست به بازی قتل می زنند و زن جوانی که در هزارتوی کارخانه ای با خودش مواجه می شود؛ خون آشام، فانتزی ها، شکنجه های تفتیش عقاید زنان زندانی در صومعه؛ پدری که دخترش را به صومعه مجلل می سپارد؛ و زن مرموز مرده ای که از پرده های قاب گرفته ساحلی برای گاز گرفتن گردن قربانی اش بیرون می آید: این تصاویر از آثار نویسنده و کارگردانی به نام رب گری یه سر می زند که فیلم های همچون سال گذشته در مارین باد، عدن و پس از آن و لغزش های تدریجی لذت با استفاده از کلیشه های معاصر به افشای پروسه ی داستان سرایی و به چالش کشیدن هنجارهای حالات ناتورالیستی روایت می پردازد.