شاخه نبات: زندگی پرماجرا و عشق آتشین حافظ

«شمس الدین محمد بن محمد»، معروف به حافظ، حدود سال 726 قمری در شیراز متولد شد. پدرش شیخ «بهاءالدین محمد» و مادرش از اهالی کازرون بودند. او بعد از مرگ پدر، با مادر خود در خانة پدری، که در مجاورت دروازة کازرون بود، روزگار را با فقر و تهی دستی می گذراند و برای کسب درآمد و تامین زندگی خود در نانوایی محله کار می کرد. او هنگام بردن نان به خانة شهروندان شاخه نبات را دید و عاشق او شد. «خان سلطان» دختر «امیر غیاث الدین کیخسرو اینجو» و برادرزادة شاه «ابواسحاق اینجو» بود که با فتنه گری هایش سال ها وصال حافظ و شاخه نبات را به تاخیر انداخت. او از سال های نوجوانی اندیشه هایی مردانه داشت و با حمایت و علاقة عموی خود قدرت را به دست گرفت و بعد از این که از وصال عشق حافظ ناکام ماند با شاه محمود مظفری ازدواج کرد. اما او با برادرشوهر خود «شاه شجاع» مکاتبه کرد و او را به تصرف اصفهان یعنی حوزة اقتدار شوهرش تحریک کرد و موجب بروز درگیری های خونینی بین دو برادر شد و سرانجام به دست شاه محمود کشته شد. نویسنده در رمان شاخه نبات، ضمن اشاره به اوضاع سیاسی و اجتماعی ایران در قرن هشتم هجری قمری، ارتباط حافظ با شیخ ابواسحاق و برادرش شاه محمودخان سلطان و… را شرح داده است.