ساختار ملودی در موسیقی ایرانی

کتاب ساختار ملودی در موسیقی ایرانی رویکردی متفاوت به موضوع
ساختمان موسیقی ایرانی دارد. بسیاری از مطالعات سده­ی اخیر به صورت
سنتی تمرکز خود را بیشتر بر مطالعه­‌ی الگوی فواصل اصوات و مدهای
شکل دهنده‌­ی آوازها و دستگاه­‌ها قرار داده‌­اند. این در حالی است که بی­‌اغراق
ملودی در ساختار موسیقی ایرانی بارزترین نقش را بازی می­‌کند؛ تا بدان
حد که کم توجهی به آن منجر به گسسته شدن پیوند شنونده­‌ی ایرانی با
این موسیقی می­‌شود. هویت موسیقی ایرانی بر خلاف آنچه در وهله‌­ی
اول به نظر می­رسد مرهون نسبت فواصل اصوات نیست بلکه در واقع
کیفیت ملودی­‌ها و ریتم‌­ها است که موسیقی ایرانی را برای شنونده‌­ی
آن آشنا و مرتبط به هویت خویش می­‌کند.
این کتاب شامل دو بخش اصلی است: در بخش نخست «ساختار فرمال
ملودی در موسیقی ایرانی» و در بخش دوم «جنبه­‌های انسانی ملودی در
موسیقی ایرانی» از دو زاویه دید «شنوندگان» و «ملودی پردازان» بررسی
می­‌شود.