یادبود ایوب در جهان کافکا (همراه با آثاری از کافکا)

دبلیو اودن میگوید اگر قرار باشد از نویسنده ای نام ببریم که نسبت به زمانه ی ما همان نقشی را داشته باشیم که دانته شکسپیر و گوته در عهد خود داشتند کافکا نخستین کسی است که بدین لحاظ در خور تامل است اما نویسنده ی این کتاب بر آن است که جهان آفریده ی کافکا که از سرچشمه ی کشمش های درونی خود او زاده میشود نه تنها آینه ی تمام نمای بحران ایمان و غروب حقیقت در عصر ماست بلکه همجون زندگی در آلود و بلا زده ی آفرینده اش صحنه ی زنده و مجسم ژرف ترین و کهن ترین پارادوکس های زندگی بنی آدم در آوردگاهی نابرابر با راز هستی است و بدین سان مضامین آثار کافکا همزاد آدم است که هبوط او از باغ عدن کهن ترین حسب و حال این ماجراست زیرا او نخستین انسان نخستین پیامبر و نخستین طاغی بود که به قول خود کافکا و ماجرایش همواره در ما تکرار میشود اما جهان کافکا که جان مایه ی ی آن پیکار ناگریز آدمی با سرنوشت مقدر اوست با هیچ اثری بیش از درام کهن ایوب هم داستان نیست جز آن که که در آن دیگر از ظهور یهوه و امید رحمت او اثری نیست گویی که یک فریاد است که پس از دو هزاره از گلوی دیگری در آسمان تهی طنین انداز میشود