تکرار کتابی است که کیرکگور در سال 1843 و با نام مستعار کنستانتین کنستانتیوس چاپ کرد. کنستانتیون به تحقیق در این باره می پردازد که آیا تکرار ممکن است یا نه و کتاب شامل تمام آزمون هایی می شود که او بدان ها دست می زند تا این معنی برای او روشن شود. آزمایش های او در ضمن به بیماری بی نام پیوند می خورد که تحت عنوان «مرد جوان» بدو اشاره شده می شود.
مرد جوان از دختر محبوبش درخواست ازدواج کرده است اما یکباره احساس می کند باید نامزدی را بهم بزند چرا که نظرش عوض شدع است . تضادو تعارضی هست میان دو شکل از صادق بودن: وفادار بودن به نامزدش و صادق بودن در مورد احساس های جدیدش. از قضا این وضعیت به روشنی آینه ای است در برابر تجربه شخصی کیرکگور و رابطه اش با رگینه اولسن. همین شباهت وضعیت مرد جوان به وضعیت خود کیرکگور است که نشان می دهد کنستانتیوس و مرد جوان به احتمال زیاد دو شخص جدا نیستند و ما با نوعی تخلیل حیات باطن روبه روییک که در آن، یک فرد هم زمان نقش بیمار و روان کاو را بازی می کند.
تکرار از مرد جوانی حرف می زند که می خواهد از مرحله زیبا شناختی به مرحله دینی برسد، اما در این کار شکست می خورد وصرفا خود قدیمی اش را از نو می آغازد، بر خلاف ایوب در کتاب مقدس که سرآخر توانست به تکرار حقیقی نایل شود و هرآن چه را از دست داده بود از نو به چنگ آورد.