کلمات من چونان ستارگانی هستند که هرگز غروب نخواهد کرد. در سال 1855 رئیس جمهور آمریکا به سرخپوستان دوامیش تقاضای فروش سرزمینشان را ارسال داشت. برای آن ها درک این تقاضا آسان نبود، زیرا انسان را مالک زمین، آسمان، تازگی هوا و یا درخشندگی آب های زلال نمی دانستند. سیاتل رئیس قبیله دوامیش جواب نامه رئیس جمهوری آمریکا را با قطعه ای ادبی داد. قطعه ای پر از امید و حقایق، حقایقی که امروز بعد از 160 سال کم کم آشکار میشوند. ستارگانی که امروز ناخواسته شاهد نابودی آرام زمین هستند، شاید هنوز دیر نباشد اگر به آن ها گوش فرا دهیم شاید…
