پناه جوووو

با شنیدن واژه ی پناه جو به چه فکر می کنید؟ کارگر افغانستانی؟ کشورهای اروپایی؟ اخبار تلویزیون های خارجی؟ هم وطنان آواره در استرالیا؟ چه حسی پیدا می کنید؟ حقارت؟ رهایی؟ فرار؟ استیصال؟ تبعیض؟ زندگی نو؟افکار و احساساتی که نام برده شد و همچنین افکار و احساساتی که به ذهن شما خطور کرد، تنها بخشی از واقعیتی است که یک پناه جو تجربه می کند. به همین منظور نویسنده ی پناه جو، ماتئی ویسنی یک، برای توصیف حالاتی که یک پناه جو تجربه می کند آن را بسیار ساده و روان و با فضاسازی حداقلی به خواننده و بیننده می شناساند.اگر پیش تر از این، اثری از او خوانده یا دیده باشید، می دانید که او صفحات کتاب هایش را با چه چیز پر می کند: ساده ترین جملات روزمره. در این بین اما آنچه که می ارزد، جهت دهی حسی این جملات است که مانند معجونی اسرارآمیز و «جادویی»، خواننده/بیننده را به دنیایی می کشاند که در آن می توان احساسات سوژه را عیناً ادراک کرد و این غایت تئاتر است.