خاما

خاما نباید نوشته می شد. یک بار خیلی خیلی سال قبل او را زندگی کرد
و در شبی، این راز مگو را گفت و دیگر به سخن در نیامد. لال شد.
و گذشت و گذشت و گذشت تا رسید به یکی که کارش گفتن است.
این کلمه ها امید دارند خاما زنده شود و آن راوی هم.
به رقص و به رنگ رنگ زرد و قرمز این حلقه آتش، باید که جاری شد.