آیا ثروت نفت به فقر سیاسی می انجامد؟اغلب چنین به نظر میرسد،اما دموکراسی کربنی از داستان پیچیده تری میگوید.
در این خوانش استادانه،تیموتی میچل تاریخ انرژی را مورد بازاندیشی قرار میدهد و در کی از سیاست های زیست محیطی،مبارزه برای دموکراسی و جایگاه خاورمیانه در جهان پست مدرن به دست میدهد.
با ظهور انرژی زغال سنگ،تولید کنندگان ناظر بر تولید آن این توان را یافتند تا سامانه های انرژی را از کار بیندازند.تهدیدی که از آن برای ساختن نخستین دموکراسی های مردمی استفاده کردند.نفت جایگزینی در اختیار غرب گذاشت،و همراه آن با شکل نوینی از سیاست پا به عرصه نهاد.نفت نوعی حیات سیاسی خلق کرد که هدف محوری آن-اقتصاد به نظر می آمد قادر به رشد نامحدود باشد نتیجه نوعی دموکراسی غربی وابسته به خاورمیانه ای غیر دموکراتیک بود،ما اکنن با پیامدهای رفتار سیاسی بی خاصیتی سر میکنیم که ناتوان از پرداختن به بحران هایی است که از پایان عصر دموکراسی کربنی خبر میدهند یعنی ناپدیدی انرژی ارزان،و سقوط نظم زیست محیطی کربن سوز.