مرثیه برای پدرم

قصه ی پایانقصه ی واپسین کلمه از پایانقصه ای است که وقت گفتن تمام نمی شودآن را می گوییم و بازمی گوییمیک کلمه و بعد کلمه ی دیگرتا انگار کلام آخر ناممکن می شودتا دیگر کلمه ای را نمی شود تحمل کرد.پس وقتی قهرمان داستان به خودشانگار به کسی در دوردست می گوید:«ایشان را ببخش، چون نمی دانند چه باید کرد»ممکن است خیال کنیم به خاطر ماست التماس می کندممکن است خیال کنیم که راز زندگی داستانیمو تا جایی که به تمنای او پاسخی داده نشودممکن است در امان باشیم.داستان، پس ادامه می یابدپس ما ادامه می یابیمو پایان، یک بار دیگر به داستان دیگری بدل می شودبه داستان دیگری پس از آن