مدرسه ی سختگیر

خواننده­ی عزیز،
اگر انتظار دارید داستانی را درباره­ی نوجوان­هایی شاد و
خوشبخت در یک مدرسه­ی شبانه­روزی بخوانید، جای
دیگری دنبال آن بگردید. ویولت، کلاوس و سانی بودلر،
بچه­هایی باهوش و مبتکر هستند و شما هم احتمالا توقع
دارید که آنها در مدرسه، کاملا موفق باشند؛ به­هیچ وجه.
مدرسه هم به برگی دیگر از کتاب بدبختی­های بودلر تبدیل
شد.
حقیقت باید گفته شود. در فصل­های این کتاب دردناک،
بچه­ها با خرچنگ­های تیزچنگال، تنبیه­های سختگیرانه،
قارچ­های چکه کن، امتحان­های جامع، کنسرت­های ویولن،
د. ر. د و سیستم اندازه گیری متریک رو به رو می­شوند.
این مسئولیت خطیر بر دوش من است که تمام شب را برای
تحقیق و نوشتن زندگی نامه­ی سه نوجوان بی یار و یاور، بیدار
بمانم، ولی برای شما شاید یک خواب آسوده مناسب­تر باشد.
در این­صورت، احتمالا باید کتاب دیگری را دست بگیرید.