آخرین جزیره

آخرین جزیره «آخرین پناهگاه، آخرین کنج خلوت انسانی» بود؛ آرمان شهری که «هر کس هر آنچه از دستش برمی آمد، هر آنچه دلش می خواست انجام می داد.» اما این اوضاع چندان دوام ندارد. یکی از رهبران کودتاگر کشور برای گذراندن دوران بازنشستگی اش به جزیره می آید و آرامش ساکنان این جزیره بهشت گونه را به هم می زند. او مصمم است که زندگی طبیعی در جزیره را نظم و نسق بدهد. سعی دارد اهالی خشنود جزیره را با «هر چه رأی اکثریت باشد، همان اجرا خواهد شد» گول بزند و … در ظاهر همه چیز با اصول دموکراتیک هم خوانی دارد. اما آرمان شهر به تدریج به یک ویرانه بدل می شود. ابتدا مرغان دریایی و سپس دیگران شروع به مخالفت با این وضع می کنند.