آرام در سایه

این داستان ها بیشتر حال و هوای امروزی دارد به جز یکی دو تایی که به دلایلی نشرشان تا همین حالا طول کشید بیشتر همین فضای شهر و شلوغی همین پایتخت پر دود که نویسنده، گویی خطر این تجربه را به جان خریده تا لابد از آن فضاهای مالوف و معهود بیرون بیایید و چیزی نو را تجربه کند قصه هایی از آدم های توی این شهر شلوغ و پر دود اما زنده با تمام دلمشغولی ها و سردرگمی ها و مصیبت هایشان داستان هایی که شاید در نگاه اول هیچ ارتباطی بین آنها نتوان پیدا کرد اما با کمی تامل میتوان دریافت که تمامی آن ها از یک درد مشترک می‌گویند…