آقایی از سان فرانسیسکو و چند داستان دیگر

بونین استادی تمام عیار است —استاد بزرگ نثر روس. استادی که تسلطی بی چون وچرا، قدرتمند و ماهرانه بر تمام امکانات زبان دارد.
او نسبت به دوره? طولانی فعالیت ادبی اش —که بیش از شصت سال بود— کم اما مستمر نوشت و این عطش و پشتکار، او را به سوی چنان زبان پاک و قدرتمندی هدایت کرد که تمامی معاصرانش به او غبطه بخورند.
بونین نویسنده? بیرحمی است —مانند جراحی بسیار جدی. او دقیق و دلگیر و گویاست و در این بین از هر گونه همدردی پرهیز می کند. آن شکل از انسان گرایی که مُهر بسیار مهم نویسندگان روسی —به ویژه چخوف— است در او وجود ندارد. آن راهی که گورکی، این نابغه? بزرگ با آن استعداد بی نظیرش آرام آرام طی کرد، بونین در همان اوایل پیمود.
پائوستُفسکی می گوید: «خشونت بونین از این روست که حقیقت هنری را مافوق همه چیز می دانست.» و این شاید جامع ترین و خلاصه ترین سخنی است که می توان درباره? او گفت.