اتاق پذیرایی

اتاق پذیرایی محل برگزاری مهمانی های رسمی و پر تجمل، یادگاری از گذشته های باشکوه و یادآور خاطرات خوش است. سالنی پر از عتیقه جات گران قیمت، و نماد ثروت و قدرت ساکنانش است. نسل گذشته اتاق پذیرایی را چون پرستش گاهی می داند که باید آن را دست نخورده به نسل های بعدی تحویل دهد، اما نسل جدید آن را قبرستانی می بیند که باید از نو بنایش کرد. نسل های مختلف جامعه ی آمریکا طی صحنه های دنباله دار ساکن اتاق پذیرایی می شوند و در آن زندگی می کنند، عشق می ورزند و در نهایت وصیت نامه ی خود را برای فرزندان شان می خوانند. آ.ر. گرنی در اتاق پذیرایی با استفاده از لحنی طنز و نوستالژیک، تراژدی کم رنگ اما عظیم زندگی روزمره را نمایش می دهد و تاریخ ناگفته ی مردم آمریکا را باز می گوید، تاریخی که با اعتماد متقن به ارزش های مستحکم سنتی آغاز می شود و با فروریزی نظام ارزشی قدیم و ظهور خلا معنایی سرمایه داری به پایان می رسد. این نمایش نامه در سال 1985 نامزد نهایی دریافت جایزه ی پولیتزر شد.