از کتیبه تا کوبلن

چه لذتی است که یک صبح سرد پاییزی
کنار پنجره باشم در انتظار خودم
گلی نزدم به سرم زندگی اجازه دهید
خودم گلی بزارم سر مزار خودم
اگرچه این همه سخت است نازنین بپذیر
دلم به کار تو باشد سرم به کار خودم