انتظار فراموشی

اینجا و در این جمله که شاید برای او مقدر شده بود، مجبور بود مکث کند. در واقع در حال گوش دادن به حرف های زن این یادداشت ها را نوشته بود. هنگامی که می نوشت هنوز صدای زن در گوشش بود. یادداشت ها را به زن نشان داد. زن نخواست که بخواند. فقط چند جمله ای خواند، آن هم چون از او خواهش کرده بود. زن گفت:-کیست که حف می زند؟ این کیست؟…