اندیشه های سیاسی در عصر مشروطیت ایران

نگارنده در اثر حاضر، تلاش می کند تا اندیشة سیاسی اندیشه گران ایرانی عصر مشروطیت در مواجهه با سنت و تجدد را نقد و بررسی کند. عصر قاجار، آغاز چالش های جامعة ایرانی با سنت و مدرنیسم است و این چالش ها، واکنش های متفاوتی را از سوی اندیشمندان سیاسی و اجتماعی در برداشته است. شناخت این واکنش ها، از آن جهت که تأثیرات آن در تاریخ تحولات سیاسی در ایران را تبیین می کند، دارای اهمیت است. با توجه به این امر، نویسنده، پس از شرح ساختار اندیشه های سیاسی در عصر قاجار، تحولات مبانی اندیشة سیاسی در عصر مشروطیت را تحلیل می کند و سپس اندیشة سیاسی بزرگانی چون: میرزا فتحعلی آخوندزاده، میرزا ملکم خان ناظم الدوله، میرزا یوسف خان مستشارالدوله، طالب اف، شیخ فضل الله نوری و سیدجواد طباطبایی را مورد مطالعه و تحلیل و بررسی قرار می دهد.