انقلاب

پاپا گفت: «زندگی مون اون قدرها هم بد نیست. ما چیزایی که لازمه رو داریم. الان اوضاع خیلی بهتر از بچگی های منه. اون وقت ها تمام روز رو تومزرعه پنبه می چیدیم و حتی یه دلار هم نمی گرفتیم.»
آقای شلدون گفت: «اگه حق رای داشته باشی می تونی کار بهتری هم داشته باشی. می تونی یه مزرعه پنبه واسه خودت داشته باشی.» خانوم ویدلا آروم و با مهربانی گفت: «اگه حق رای داشته باشی می تونی مطمئن باشی که دیگه هیچکی مثل آدم دل نمی میره. اون دکتر لازم داشت اما هیچکی تو بیمارستان سفیدا حاضر نشد حتی به اون دست بزنه.»
پاپا اشک هاش رو پاک کرد و گفت: «حرف آدل رو وسط نکش.»
اما خانوم ویدلا دست مامان رو گرفت به پاپا نیگا کرد و ادامه داد: «اون دختر بیچاره با اون همه درد مرد. فقط به خاطر آپاندیس که دکترا خیلی راحت می تونستن خویش کنن. اما اون دکتر سفیدایی که شیفت بودن براش کاری نکردن. قانونم از ما حمایت نکرد. ما باس قانون رو عوض کنیم.»