مبنای این کتاب بر پایه اشتباه بودن است؛ اشتباه کردن انسان ها درباره درک همه چیزهایی که شاید همیشه آن ها را به عنوان معیارهایی استاندارد و فرضیاتی بدیهی در زندگی پذیرفته بودند، تمرکز «کلاسترمن» نویسنده این کتاب بر آن است که طوری به زمان حال نگاه کنیم که گویی زمان گذشته است تا شاید بشود کمی بیشتر به اشتباهات خود پی برده و دیگر هر چیزی را همان طور که هست چشم بسته نپذیریم. کلاسترمن در این کتاب از تاریخ نظریه های علمی گرفته تا درک ما از نابغه های تاریخی و علاقه جمعی به سرگرمی را به زبان طنز به چالش می کشد و راه های رسیدن به حال مثبت را شرح می دهد.