:تری ایگلتون در ایدئولوژی زیبایی شناسی، که شاید مهمترین اثر و یکی از جاه طلبانه ترین آثار اوست، خاستگاه ها و ضرورت های پنهان در پس شکل گیری حوزه ای که ((زیبایی شناسی)) نام گرفت را مورد بحث قرار می دهد و مسیر دویست و پنچاه ساله ی سنت تفکر اروپایی درباره ی هنر را در پرتو نسبت های لاینفک سه ضلع حقیقت(فلسفه)، زیبایی(هنر) و خیر (اخلاق) مورد بحث قرار می ده9د.آن چه به روایت ایگلتون قوث و فوریت می بخشد، فهم این نکته است که نظریه های هنر متفکران عصر مدرن در حقیقت گره گاه مهمترین مسائل انسانی و تاریخی این دوره ی پرتلاطم است. به این ترتیب، روایت ایگلتون از تاریخ زیبایی شناسی مدرن به جای آن که صرفا مروری بر ((دیدگاه های مختلف متفکران درباره ی هنر))باشد، با در نظر داشتن پیوندهای زیبایی شناسی، اخلاق، و سیاست، درکی عمیق از علت آن حس ضرورت،معنا و اهمیتی را به ما می بخشدکه در عصر مدرن با ایده ی هنر،اثر هنری،و ((تجربه ی زیبایی شناختی)) همراه گشته است.ایگلتون در چهارده فصل کتاب به ترتیب به متفکران انگلیسی،کانت، شیلر، فیشته ،شلینگ، هگل، شوپنهاور، کیرکه گارد، مارکس،نیچه،فروید، هایدگر، بنیامین، و آدورنو می پردازد، و در فصل آخر نیز ضمن پرداختن به فضای پست مدرنیستی دهه های آخر سده ی بیستم و طرح دیدگاه های متفکرانی چون فوکو، لیوتار، و هابرماس، جمع بندی خود از بحث را ارائه می دهد.