بائودولینو

آوریل سال 1204 میلادی است، و قسطنطنیه، پایتخت شکوهمند امپراطوری بیزانس به دست شهسواران جنگ چهارم صلیبی تاراج و سوزانده می شود. در گرماگرم کشتار و اغتشاش، بائودولینو، یکی از مقامات بلند پایه دیوانی را از کشته شدن به دست صلیبیون نجات می دهد و داستان خارق العاده خود را برای او که مورخ نیز هست، باز می گوید. بائودولینو روستا زاده اهل شمال ایتالیا استعداد فطری بی نظیری در آموختن زبان های مختلف و دروغ گفتن دارد. هنگام کودکی به یک سرکرده نظامی در بیشه ها بر می خورد و او را با هوش و درایت خویش تحت تاثیر قرار می دهد. سرکرده نظامی، که خود امپراطور فردریک بارباروسا است، بائودولینو را به فرزندی می پذیرد و او را به دانشگاه می فرستد؛ و آن جاست که او گروهی از دوستان بی باک و ماجراجو را گرد می آورد. این گروه سرخوش از رویا، با اسطوره های خویش ساخته عازم جستجوی کشیش یوحنا می شود، پادشاه و روحانی افسانه ای که بر قلمرویی پهناور در شرق حکومت می کند؛ سرزمین و هم گونه با موجوداتی که چشم شان بر شانه ها و دهان شان بر شکم هاست؛ سرزمین خواجه ها، تک شاخ ها، دوشیزه های دل ربا. به دیگر سخن اکوی داستان گو در اوج درخشش.