باران زاد

قایقران، در خواب و بیداری سحرگاه، صدای خنده و آب بازی بچه ها را می شنود و صدای جیغ مرغان دریایی را که ذوق زده از آفتاب و ماهی های نقره ای ریزی که به سطح آب می آیند، اطراف اسکله پرواز می کنند. قایقران به پیچیدن این صداها در کابین کوچک قایقش عادت دارد و نمی گذارد قهقهه ی بچه ها و غار غار بلند مرغان دریایی پیش از موعد بیدار شدنش، او را از اعماق خواب به سطح زندگی روزانه باز گردانند.بخشی از کتاب…