بالون مهتا

:
سوار باد شد و رفت روی دریا…نه قطب­نما داشت و نه می­دانست کجاست
و کجا دارد می­رود و نه می­توانست هیچ تغییری در جهت حرکت بالون
بدهد – تسلیم باد بود. با خودش عهد کرد که به هرجایی که رسید،به جای
هر کار دیگری مثل تلفن زدن به دفتر شرکت در دهلی و خبر دادن از
سلامت خودش یا تماس گرفتن با خبرنگارها و روزنامه­نگارها و تعریف
کردن واقعه و چاپ کردن شرح حالش در روزنامه­ها و مجله­ها،خودش را
از همه کس پنهان کند و به این ترتیب همه­ی این نیروها و تجربه­ای
که به دست آورده است و با به کار گرفتن همه­ی استعدادهای ذاتی و اکتسابی
همه­ی عمرش،بهترین،رونده­ترین،پرنده­ترین،سبک­ترین و خوشدست­ترین
بالون دنیا را بسازد.