با این همه عاشقت بوده ام

عمق علاقه ی غاده السمان به شعر از این سخن او پیداست که مىگوید: «بعد از شعرهاى اولیه قصه نوشتم اما چشمم همچنان به شعر دوخته شده بود. بعد مقالههاى مطبوعاتى نوشتم و باز چشم به شعر داشتم و بالاخره کتابهاى اولم داستان شدند…» به هرحال حتى زمانى که غاده هنوز کتاب شعرى منتشر نکرده بود، نزار قبانـى که پسر عمهی اوست به غاده لقب شاعر قصهگو داده بود.
منتقدان در این نکته اشتراک نظر دارند که پدید آورندهی این شعرها و داستانها دلى پردرد و سرى پرشـور دارد و زنى است که بر عکس مسیر رودخانه شنا مىکند چرا که از همان آغاز بر بسیـارى از عرف و عادتهـاى روانى و اجتماعى جامعـه
محافظه کار سنتى محل زیستش در سوریه طغیان کرد. او از حدود بیست سالگى به چاپ داستان هایش در مطبوعات پرداخت و از همان موقع تا به امروز جنجالهاى فراوانى او را احاطه کرده است.
غادهالسمان خویشاوندى به نام غادهالسمان نیز دارد که در بیروت به کار قلم و مطبوعات مشغول است و گاهى خوانندگان عرب این دو را با هم اشتباه مىگیرند. اما اهل فنى که آثار غاده اصلى را دنبال کردهاند با نوع نگاه و قلم او آشنا هستند و چنین اشتباهى کمتر برایشان اتفاق مىافتد.
غادهالسمان از بچگى مادر را از دست داده و در کنار پدرش که زمانى رئیس دانشگاه دمشق و روزگارى وزیر فرهنگ و ارشاد سوریه بوده، پرورش یافته است. زندگى در کنف خانوادهاى مرفه و صاحب فرهنگ به غاده ماجراجو اجازه و فضایى براى بیان گفتـههاى زنانـه داده است هر چند که او همـواره مىگویـد که از حق انسان
مظلوم ـ چه زن و چه مرد ـ دفاع مىکند و این هر دو با هم و هر کدام به گونهاى قربانى هستند.
غاده السمان در سال 1969 با صاحب یک انتشارات ازدواج کرد و فقط یک پسر دارد. او پس از ازدواج مؤسسه انتشاراتى خود را تأسیس مىکند و وقتى خبر نگاران از او مىپرسند چرا از انتشارات همسرت براى چاپ کتاب هایت استفاده نمىکنى مىگوید من با خود او ازدواج کردم نه انتشاراتش. دیگر این که صراحت در گفتار و رفتار
غاده السّمان زبان زد جامعه فرهنگى عرب است.