با ما از عشق سخن بگو: شرحی بر پیامبر جبران خلیل جبران

هنگامی که عشق فرا می خواندتان،از پی اش بروید،
گرچه راهش سخت و ناهموار باشد.
هنگامی که بال های عشق در بر میگیردتان،
خود را در آن بال ها رها کنید،
گرچه در لابه لای ما پرهایش تیغ باشد و زخمی تان کند.
و هنگامی که با شما سخن میگوید،
باورش کنید،
گرچه طنین کلامش رویاهایتان را بر هم زند،
چنان که باد نا ملایم شمال،
از باغ و گلستان تان،
سرزمینی بی حاصل می سازد ،
عشق،همان طور که تاج بر سرتان میگذارد،
بر صلیب تان نیز میکشد.
عشق،همان طور که می پروراند شما را،
شاخ و برگ تان را نیز میزند و هرس تان میکند،
عشق،همان طور که از تنه ی ستبرتان بالا میرود
و ناز ک ترین شاخه هایتان را نوازش میکندکه در آفتاب می لرزند،
به ریشه هایتان نیز فرود می آید
و آن ها را که در خاک چنگ انداخته اند،می لرزند.
عشق با شما چنین میکند
تا رازهای دل خود را بدانید،
و بدین سان،به پاره ای از قلب بزرگ زندگی بدل شوید.
اما اگر از سر ترس،فقط در پی کام و ناز عشق باشید،
بهتر آن است که عریانی تر را بپوشانید،
از دسترس خرمن کوب عشق دور شوید،
و به آن جهان یکنواخت و بی فصل بروید
که در آن میخندید،
اما نه با همه ی وجود،
و میگریید،
اما نه با همه ی وجود.