به قول مردم گفتنی چندوچونی خندستانی

ضرب المثل ها، بهترین صورت زبانی مردم را آشکار می کنند. فردی در پی تبلور تجربه ای یا افزودن به حکمت عامیانه، حاصل تأمل خود و پیشینیان را در باب زیست ـ مرگ، در عبارتی و تعبیری، خلاصه می کند. این تمثیلِ کوتاه اگر مقبول طبع مردم و جامعه قرار گیرد، طی سال ها، توسط افراد بی شماری تراش و صیقل می خورد تا به شکل نهایی اش درآید و به عنوان دستاورد تجربی و خرد جمعی، بر زبان همگان جاری شود و در محاورات هر روزی کاربرد داشته باشد.