جستارهایی درباره عقلانیت

عقل در ضمن کل تاریخ متافیزیک، آواره بوده است. در زمانه نیهیلیسم، این آوارگی ضمنی عقل بر ملا میشود و به صراحت آشکار میگردد. در دوران مدرن یا زمانه دکارتی، عقل قدرت و حق طرح کردن و وضع کردن طبیعت، معنا و بنیاد موجودات را منحصر از آن خودش می داند. در نتیجه، اعطای معنا به امر بی معنا صورت می گیرد، که تحمیل ساختار سوبژکتیو مفاهیم، الفاظ، گرامر و منطق به اشیا است. در اینجا هر چیزی که با این به حضور آوردن یا بازنمود سازگار نباشد، به «امر نامعقول» تحویل میشود. هر معنایی از عقل که به جایگاهی تعلق داشته باشد و طبیعت خود را به جایگاهی فارغ از ساخته خود مدیون باشد، از دست رفته است و این امر آشکارا عقل را آزاد گذاشته است که به نحو دلبخواهی، محیطش را برای مقاصد سوبژکتیو خود محاسبه و دستکاری کند.