خانم فنوباربیتال

نه این آینه می تواندگیسوان تو را به رنگ آیدا شانه کندنه من با کفش های تاریکم به بامداد می رسم ما بهتر استهمان دو پلنگ زخمی باقی بمانیم که هر روز از کوهستان پایین می آیندو پشت پیشخوان داروخانه هاسخت عاشق همدیگر می شوند