خانواده ی خوشبخت (نمایشنامه)

در خانواده ی خوشبخت تمام امکانات عقلانی شدن امور در نهایت به عدم ختم می شود ، گویی هر کدام از شخصیت های نمایش در برابر جریان های گاه و بی گاه گرایش به عقلانیت پا پس می کشند … در این نمایشنامه همه ی گزینه ها در عین نظم و دقتشان به بی معنایی نام ختم می شوند . گویی همه چیز در بی معنایی تمام عیار معنا می باید . نه از مرگ خبری هست نه از جنایت و نه حتی لحظات ناب عاشقانه.همه چیز مانند سکانس پایانی فیلم باشگاه مشت زنی در عدم اتفاق فرو می ریزد ؛ همه می ایستند و در سکوت و به طیب خاطر فروریختن ساختمان ها و نابودی جهان را به نظاره می نشینند….