خاک زوهر

ه تهش ، یک روز همان به وقت جوانی ، جایی پشت میز کارت در آن میانه ها یا موی سپید کرده و تکیه زده بر نیمکت یک پارک ، یکهو به سرت می زند که اتفاقی در کار بود . خاک زوهر یا وقت چیدن گیس ها اولین رمان نرگس مساوات است .مساوات صاحب قلمی است که سال های سال رمان فارسی در عطشش به سر برده است. نرگس مساوات در این اثر کسی را با کسی مواجه نمی کند ، انسان را با زیستن و زندگی مواجه می کند ، یکی خون می دهد و دیگری جان را گرانبهاتر می یابد اما چه کسی می تواند بگوید کدام یک واقعا ارزشش را داشته است و آیا اصلا ارزشی در کار بوده است یا نه .رمان خاک زوهر داستان خون دادن یا تکیه زدن است با و بی اتفاقی که در کار بوده یا نبوده .زوهر فدیه دادن است ، نثار کردن . نذر چیزی برای بهبود احوال چیزی دیگر . گاه کسی خون می دهد تا خاکی بماند ، و گاه جان را بهادارتر می بیند .