«خشونت و نظم های اجتماعی» چهارچوبی مفهومی برای درک دو نوع نظم اجتماعی دسترسی محدود ودسترسی باز ارائه می دهد، همچنین به این پرسش بسیار مهم پاسخ می دهد که چرا جوامع دسترسی باز از لحاظ سیاسی و اقتصادی توسعه یافته تر هستند و معدود کشورهایی موفق به گذار بین این دو نوع جامعه شده اند. همه جوامع بشری باید راه حل هایی برای جلوگیری از وقوع خوشنت داشته باشند و آن ها این کار را به شیوه های گوناگون انجام می دهند. نویسندگان کتاب با اثبات این که رفتار اقتصادی و سیاسی در ارتباط نزدیک با هم هستند مشکل خشونت را درون یک علم اجتماعی بزرگ تر و چهارچوب تاریخی ده هزار ساله جای می دهند. بیش تر جوامع، که آن ها حکومت های طبیعی می نامند با دستکاری و دخالت سیاست در اقتصاد و خلق رانت برای فرادستان، خشونت را محدود می کنند. این رانت ها اگرچه خشونت از سوی افراد قدرتمند را محدود می کند در عین حال مانع توسعه اقتصادی و سیاسی هم می شود. برعکس در جوامع مدرن دسترسی باز، سازمان های اقتصادی و سیاسی ایجاد می شود که رقابت سیاسی و اقتصادی (تخریب خلاق) را تقویت می کنند و نتیجه آن نوآوری، رونق و شکوفایی هرچه بیش تر است.