خمره

خمره شیر نداشت . لیوانی حلبی را سوراخ کرده بودند و نخ بلند و محکمی بسته بودند به آن . بچه ها لیوان را پایین می فرستادند ، پر آب که می شد ، بالا می کشیدند و می خوردند ، مثل چاه و سطل .

بچه هایی که قدشان بلندتر بود ، برای بچه های کوچولو و کوتاه قد لیوان را آب می کردند .

زنگ های تفریح دور خمره غوغایی بود . بچه ها از سروکول هم بالا می رفتند .

جیغ و داد می زدند و می خندیدند و لیوان را از دست هم می قاپیدند …
درباره این کتاب بیشتر بخوانید