داریوش اول [سومین پادشاه هخامنشی]

سلطنت «داریوش» از 486ق.م تا 521ق.م ادامه یافت. او فرزند «گشتاسپ»، فرزند «آرشام»، فرزند «آریارمنه» بود. آریارمنه نیز با فاصله پنج نسل به هخامنش می رسد. داریوش یکی از سرداران «کمبوجیه» بود. پس از اینکه «بردیایِ دروغین» به شاهی رسید، داریوش به همراه شش نفر از بزرگان پارسی تصمیم به برکناری بردیای دروغین گرفتند. پس از هفت ماه پادشاهی بردیای دروغین، داریوش و همراهانش بر او غلبه کردند و او را کشتند و این جمعیت هفت نفره داریوش را به شاهی برگزید. در این زمان او به مدت یک سال به جنگ های داخلی درون سرزمینی که کورش فتح کرده بود پرداخت و حکومتی را که کورش پدید آورده بود، استحکام بخشید. او بر همه شورش های محلی درون سرزمین نوپای هخامنشی غلبه کرد. پس از آن به جنگ های خارج سرزمین خود پرداخت. ابتدا با سکاها جنگید. آن ها مرتب از سپاه داریوش فرار می کردند و سپاه هخامنشی را به دنبال خود می کشاندند. تا اینکه داریوش از ترس قحطی و به خاطر بی نتیجگی جنگ به ایران بازگشت. هرچند داریوش بر آن ها پیروز نشد ولی برای همیشه آن ها را از حمله به مرزهای ایران منصرف کرد. داریوش هند را فتح کرد، از سِند گذشت و به ثروت هندوها دست یافت. او جنگ های ناموفقی هم با جزایر یونانی داشت. داریوش اول، مردی با تدبیر، قدرتمند و باهوش بود و به دولت هخامنشی شکلی داد که تا انتهای عمر این امپراتوری باقی ماند. او هخامنشیان را نزد مردم جهان باستان بسیار قدرتمند نشان داد. در این کتاب به بررسی دوران زندگی و حکمرانی «داریوش اول» پرداخته می شود.