دیوید کریستین در کتاب خاستگاه انسان و جهان هستی راهی را که عالم به گفته حافظ «از سرحد عدم تا به اقلیم وجود» پیموده با نگاهی دقیق و گذرا بررسی می کند و در پایان ضمن بر شمردن لغزش هـا و رویکردهای نارسای کنونی بشـر می کوشد تا راه رهایی و برون رفت از فاجعه جهانی آنتروپوسین یا دوره گذاری را که در آن هستیم نشان دهد.وی می گوید: «اگر بتوانیم این دوره گذار را طی کنیم و به جهانی پایدار برسیم با نگاهی به گذشته خواهیم دید که انسان ها توانسته اند به شکل نوینی از پیچیدگی دست یابند که می توان آن را انقلاب انسانی نامید.»