درآمدی بر خوانش لاکان، روشنگر دلالت های بالینی نظریه ی لاکان از سوی بالین گری لاکانی است، ژوئل دُر. وی در این اثر با اشاره به ارتباط بین ساختارگرایی و نظریه ی زبان شناسیک، پیکربندی هایی نامی را نشان مان می دهد که جملگی برنهاد لاکانی”ناخودگاه همانند دستگاه زبان ارتقا می یابد” ارتباطی عمیق داشته، آن را روشن می سازند. این کتاب به ویژه با طرح مفاهیمی همچون استعاره و ایجاز، استعاره ی نام پدری، مرحله ی آینه ای، نمودار میل و شکل یابی سوژه می کوشد تا فهم آموزه های لاکانی، در عین موشکافی و ریزبینی، آسان تر گردد. چرا که دُر کوشیده مفاهیم را کم کم و به تفصیل طرح کند، ژرف بکاود و سر آخر آن ها را ببالاند. این اثر، نخست از انگلیسی به فارسی ترجمان شده و سپس تطبیق سطر به سطر با متن فرانسه صورت گرفته است.