این کتاب بررسی ای درباره مسئله روش است. استدلال کتاب این است که روش در علوم اجتماعی (و نیز علوم طبیعی) به واسطه مجموعه ای از چشم بندی های قرن نوزدهمی و یا حتی قرن هفدهمیِ اروپایی ـ آمریکایی ها ایجاد شده است. بنابراین روش در فهم و ارائه خود دچار اشتباه است. در این کتاب نشان دادم که روشْ مجموعه ای کم و بیش موفق از روندهای گزارش دهی درباره واقعیتِ مفروض نیست. بلکه اثرگذار است. روشْ ترتیبات و نحوه گردآوری چیزها ــ و تلقی از ترتیبات آن چیزهاـ را تولید می کند که می توانستند به صورت دیگری نیز باشند. اما چگونه به چنین چیزی بیندیشیم؟ در این کتاب، کوشیده ام تا مجموعه ای از واژگان برای فکر کردن درباره روش، عملکرد و کارکرد آن را تولید کنم.