برخلافِ معنای تحقیرآمیزی که رسانه ها بر پوپولیسم تحمیل می کنند تا تمام کسانی را که مخالف وضع موجود هستند ناشایست جلوه دهند … پوپولیسمْ راهبردی گفتمانی برای ترسیم مرزی سیاسی است که جامعه را به دو اردوگاه تقسیم می کند و خواستار بسیج ’ستمدیده ها‘ در برابر ’تکیه زنندگانِ بر اریکه ی قدرت‘ می شود. پوپولیسم ایدئولوژی نیست و نمی توان محتوای برنامه ایِ خاصی را بر آن حمل کرد. رژیم سیاسی نیز نیست. پوپولیسم روشی از سیاست ورزی است که بسته به زمان و مکان، شکل های ایدئولوژیک متنوعی پیدا می کند و با انواع و اقسام چارچوب های نهادی سازگار است.