دستمال پیچازی

هر آدمی یه قصه داره یا شایدم هر آدمی خودش یه قصه است. یه قصه نخونده که باید بشینی و برای خودت یه چای تازه دم بریزی و سطر سطرش رو بخونی یه جاهایی از این قصه می شه پر از غصه که دلت می خواد پا به پاش گریه کنی و یه جاهایی هم یه خنده از ته دل مهمونت می کنه. شاید بعضی از سطرها حوصله ات را سرببره ولی حتما صفحه هایی هم هست که نفست را تو سینه حبس می کنه و یا قلبت را به حلقت می کشونه. خلاصه باید بخونی قصه هر آدمی رو باید با قصه آدم ها بخندی، گریه کنی عاشق بشی و بخوابی و بیدار بشی اونوقته که میبینی خودتم یه قصه ای داری شبیه همه یکیه پس همراه شو و بخون قصه … که خودت می نویسی خط به خط آن را…