دو امیر شهر

روزی بود و روزگاری. خلیفه ای بود به نام مامون، روزی از روزها او با یکی از مشاوران خود نشسته بود و صحبت میکرد. در میان حرف هایش گفت: «من دو امیر نگهبان دارم: امیر شداد و امیر جبار. کار هردویشان از صبح تا شب، گردن زدن و کتم زدن و زندانی کردن است. مردن همیشه از جبار خوب میگویند… .