دیه گوی عزیز کیلا تو را در آغوش می کشد

دوستانت را می بینم، به ویژه الی فور که از سکوت تو آزرده است. دلش برای تو تنگ شده؛ می گوید پاریس بدون تو خالی و متروکه است. اگر او این را بگوید، تصور کن من چه خواهم گفت… ارزش مرا عشقی که ارزانی ام داشته ای عیار می کند و من برای دیگران تا آن حدی که تو مرا بخواهی وجود دارم. اگر از دوست داشتنم مأیوس شوی، نه دیگران می توانند دوستم داشته باشند و نه حتا دیگر خودم می توانم از عهده ی دوست داشتنم بربیایم.