تنسی ویلیامز از استراسبرگ می گوید:«همه ی ما به نوعی به هم وابسته ایم، و به ویژه همه به لی استراسبرگ وابسته ایم. استراسبرگ شبکه ی پر انرژی و پر تحرکی را خلق و اداره کرد که تمام نمایش های من می توانند در این شبکه اجرا شوند، آموزش داده شوند، احساس شوند و حتی دوباره شکل بگیرند. از نظر من استراسبرگ فضایی ـ روحانی و درعین حـال واقعی و عـاطفی ـ مهیا کرد و به من اجازه داد که کارهایم را اصلاح کنم، بی رحمانه قلع و قمع کنم و همیشه آگاه باشم که چه چیزی برایم مهم تر است…. بیایید درباره ی اعتماد بی قید و شرط و باورنکردنی ای که شاگردانش به لی داشتند، صحبت کنیم. آرامشی که او به آرامی به آدم ها تزریق می کرد باعث می شد آن ها بتوانند جرئت خطر کردن به دست آورند و همین جسارت، آن ها را تبدیل به بازیگران بهتر، نویسنده های بهتر، کارگردان های بهتر، موسیقی دان های بهتر و در کل آدم های بهتری می کرد. یک هنرمند نیاز دارد که مدام تغذیه شود، کار کند و احساس آرامش داشته باشد، لی این آرامش را مهیا می کرد…»گفتگو با جیمز گریسوم1892.