رباعی محبوب من

ک چشم من اندر غم دلدار گریست چشم دگرم گفت: چرا؟ گریه ز چیست؟چون روز وصال شد، فرازش کردم گفتم: نگریستی، نباید نگریست” رباعی محبوب من ” یک کتاب خیلی دوست داشتنی و زیبا است. شمس لنگرودی از میان ده هزار رباعی، با معیار های زیباشناختی خودش بهترین رباعیات شعر فارسی را انتخاب کرده است. به قول او رباعی خوب آنقدر کمیاب است که گاه یک رباعی خوب را به چند شاعر نسبت داده اند. برای اکثر ما که شاید شناختمان در مورد رباعی محدود به خیام باشد، این کتاب با تسلط مثال زدنی شمس لنگرودی بر نظم و نثر فارسی، رباعیات ناب دیگری نیز در کنار رباعیات خیام به ارمغان می آورد. چه بسا شاعرانی که اسمشان را نشنیده ایم و چه رباعی های زیبایی که دارند و نخوانده ایم. افزون بر این، یادداشت ابتدای کتاب واقعا آموزنده و جذاب است. می توان اینگونه این یادداشت را توصیف کرد : ” رباعی فارسی ، یک دور کامل. “شمس لنگرودی عنوان این کتاب را ملهم از کتاب ” داستان های محبوب من ” می داند.