رساله درباره ی نادر فارابی

کاش دنیا مثل دیواری بود که پشت داشت و میشد رفت پشت آن ایستاد کاش دنیا در خروجی داشت که می شد از آن بیرون زد و رفت توی حیاط پشتی آن و دراز کشید و خوابید و یا در بیخیالی محض دست ها را توی جیب گذاشت و سوت زد و یا در تنهایی مطلق نشست و سیگار کشید و قهوه خوردکاش میشد دنیا را منظورم این است که همه دنیا را،با ستاره ها و کهکشان ها و آسمان ها و زمین هایش،مثل قالی لوله کرد و کنار گذاشت.