رنجر تگزاس

بعد از گفتن این حرف ساکت می شود. من هم چیزی نمی گویم. هر دو می دانیم چیزی که گفت حقیقت دارد. بعد سارا بِث می گوید: «اون گیتار رو اون جا می بینی؟ » و با دست به گیتار شش سیمی که به عنوان دکور گوشه ی اتاق گذاشته اشاره می کند. «من اون گیتار رو وقتی که هنوز باهم بودیم گرفته بودم. می خواستم اون رو به عنوان هدیه ی فارغ التحصیلی بهت بدم. ولی درست همون موقع بود که تو من رو پیچوندی و دیگه نتونستم این رو بهت بدم.»قلبم توی سینه به خاطر احساسات سارا بِث فشرده می شود. خدایا! حتماً باید خیلی ناراحت شده باشد. می گویم: «خیلی متأسفم.» او سرش را تکان می دهد، انگار که بگوید این عذرخواهی خیلی کم و خیلی دیرهنگام است. می پرسد: «اون آهنگ قدیمی جاز به اسم “چرا من نه؟” یادت هست؟» سرم را تکان می دهم. آهنگ درباره ی دختری است که عاشق مردی شده که کل دنیا را به دنبال عشق جستجو می کند، غافل از دختر خانه ی بغلی که هنوز در انتظار اوست… (از متن کتاب)