زندگی سخت است اما من از آن سخت ترم

پادشاهی بود که فقط یک چشم و یک پا داشت.او به تمام نقاشان قلمرو خود دستور داد پرتره ای زیبا از او نقاشی کنند؛اما هیچکدام نتوانستند.آنان چگونه میتوانستند با وجود نقص در یک چشم و یک پای پادشاه نقاشی زیبایی از او بکشند؟
سرانجام یکی از نقاشان گفت میتواند این کار را انجام دهد.او تصویری کلاسیک از پادشاه نقاشی کرد.نقاشی او فوق العاده بود و همه را غافلگیر کرد.او شاه را در حالتی نقاشی کرد که یک شکار را هدف قرار داده بود:نشانه گیری با یک چشم بسته و یک پای خم شده،چرا ما نتوانیم با پنهان کردن ضعف ها و برجسته ساختن قوت های دیگران،از آنان چنین تصاویری نقاشی کنیم؟