سال هایی که سینما مهم بود: سیاست، تاریخ و جنبش های اجتماعی در سینمای دهه ی هفتاد امریکا

سینمای رادیکال دهه ی 70 چیزی بیش از یک دهه ی تاریخی ـ تقویمی سینماست، همچون درامی باشکوه، خیالی و همراه با پیچش های نامنتظره در زمان است که در دوره های پس از خود به پیش می رود. سینمای آن دوره ی باشکوه هم اینک همچون لایه های صخره هایی مرجانی شده است که هر عصر و نسلی ویژگی های اسکلتِ سنگی خود را بر آن ترسیم می کند، همچون متنی مقدس که محل ارجاع نسل های بعد قرار می گیرد و با هربار ارجاع به آن مرزهایش را جابه جا می کند .دیوید فینچر با برایان دی پالما، وس اندرسن با وودی آلن، پل توماس اندرسن با رابرت آلتمن، تارانتینو با سینمای سیاه محور، اندرو دومینیک با ترنس مالیک، دیوید اُ. راسل با مارتین اسکورسیزی و… این فهرست را می توان ادامه داد؛ فهرست تأثیر مشهود این سینما بر نسل های بعدی فیلم سازان.این کتاب کوششی است برای خوانشِ امروزی آن دوره ی باشکوه در تاریخ سینما و چنان که از نام کتاب برمی آید، آمیخته با نوعی احساس ستایش و شیفتگی است.